Punkt na sferze niebieskiej położony przeciwniegle do zenitu to

Nadir to pojęcie, które często pojawia się w astronomii sferycznej i geodezji. To punkt na sferze niebieskiej, który leży dokładnie po przeciwnej stronie do zenitu względem obserwatora. Zenit jest miejscem na niebie bezpośrednio nad głową, a nadir – dokładnie pod stopami. Moim zdaniem, zrozumienie tej relacji ułatwia wyobrażenie sobie ruchu ciał niebieskich oraz orientację w przestrzeni, na przykład przy obserwacjach astronomicznych czy podczas korzystania z teodolitu w pomiarach geodezyjnych. W praktyce, w astrometrii i nawigacji, pozycje zenitu i nadiru służą jako podstawowe punkty odniesienia przy określaniu wysokości kątowej gwiazd czy Słońca nad horyzontem. To jest szczególnie ważne podczas określania lokalizacji obiektów na sferze niebieskiej, bo od tych punktów mierzy się wysokość i głębokość – tzw. depresję nadiru. Z mojego doświadczenia, znajomość tych pojęć bardzo ułatwia zrozumienie map nieba i orientację w przestrzeni, szczególnie gdy korzysta się z instrumentów optycznych. Standardowo, w literaturze astronomicznej i geodezyjnej, nadir używany jest jako punkt referencyjny w pomiarach pionowych.