Rysunek przedstawia układ świateł statku widziany w nocy przez obserwatora. Statek ten jest jednostką

Odpowiedź jest prawidłowa, bo zestawienie trzech czerwonych świateł – jedno nad drugim w pionie – to jednoznaczny sygnał, że mamy do czynienia ze statkiem ograniczonym swoim zanurzeniem (z ang. vessel constrained by her draught). To jest bardzo charakterystyczna kombinacja w przepisach międzynarodowych – dokładnie opisuje ją prawidło 28 Konwencji COLREG. Jeśli dodamy do tego białe światło masztowe (oznaczenie 'Z' – światło dziobowe) oraz dwa światła burtowe – zielone po prawej i czerwone po lewej (oznaczenia 'B' – burta), wynik jest jasny: patrzysz na prawą burtę dużego statku. Długość większa niż 50 m wynika ze szczegółów rozmieszczenia świateł – na takiej jednostce światło masztowe musi być zamontowane wyżej i jest widoczne z większej odległości, co pokazuje rysunek. W praktyce, jeżeli widzisz taki układ świateł nocą na morzu, po prostu musisz natychmiast założyć, że masz do czynienia z bardzo dużym statkiem poruszającym się głębokim torem wodnym – czyli minimalizującym możliwość zmiany kursu lub prędkości ze względu na zanurzenie. To wymaga od innych statków szczególnej ostrożności, żeby nie wymuszać na nim manewrów. Moim zdaniem, to jedno z tych oznaczeń, które trzeba znać na pamięć, bo nawigacja nocna wokół takich jednostek to codzienność na trasach towarowych. Warto też pamiętać, że niektóre kraje stosują dodatkowe światła, ale zasada jest taka sama – bezpieczeństwo i rozpoznawalność.