Klasyfikacji hydraulicznej poddawana jest nadawa o uziarnieniu

Klasyfikacja hydrauliczna to bardzo ciekawy i praktyczny temat w przeróbce mechanicznej kopalin. W tej metodzie najważniejsze jest właśnie dobranie odpowiedniego zakresu uziarnienia nadawy. Zakres 2,0-0,2 mm nie jest przypadkowy – wynika z właściwości ziaren i działania wody jako czynnika klasyfikującego. W tym zakresie różnice w prędkościach opadania ziaren o różnych wielkościach są na tyle wyraźne, że możliwe jest skuteczne rozdzielenie frakcji drobnych i grubych. Oczywiście, ziarna powyżej 2 mm mają już często zbyt dużą bezwładność, przez co trudniej je dokładnie rozdzielić w typowych klasyfikatorach wodnych. Natomiast poniżej 0,2 mm zaczynają dominować efekty lepkości i dyfuzji, przez co klasyfikacja hydrauliczna traci na efektywności – wtedy lepiej sprawdzają się inne metody, np. klasyfikatory powietrzne. Moim zdaniem warto znać takie graniczne wartości, bo to często pojawia się w praktyce – na przykład podczas doboru sit, klasyfikatorów czy analizie wyników laboratoryjnych. W dobrze zarządzanej instalacji stosuje się właśnie taką gradację, bo to zapewnia optymalną pracę urządzeń i minimalizuje straty surowca. Co ciekawe, w wielu zakładach stosuje się nawet podział na drobniejsze frakcje, ale podstawowy zakres zawsze kręci się wokół tych wartości. Generalnie, klasyfikacja hydrauliczna to podstawa, jeśli chodzi o przygotowanie materiału do kolejnych etapów obróbki, jak wzbogacanie czy flotacja. Warto o tym pamiętać, bo to wpływa bezpośrednio na wydajność całego procesu.