Wzbogacanie węgla kamiennego o uziarnieniu 0,5 – 20 mm prowadzi się

Osadzarka miałoowa to faktycznie podstawowe urządzenie wykorzystywane do wzbogacania węgla kamiennego o uziarnieniu 0,5–20 mm. W praktyce górniczej i przeróbczej, właśnie w tym zakresie ziarnistości najczęściej stosuje się osadzarki, bo umożliwiają one skuteczne rozdzielenie ziaren węgla od skały płonnej na zasadzie różnicy gęstości. Moim zdaniem to całkiem logiczne – węgiel jest lżejszy i wypływa do góry, a ziarna skały, cięższe, opadają na dno. Zresztą, na wielu zakładach przeróbczych osadzarki miałoowe można spotkać praktycznie na każdym „zakręcie” linii technologicznej. Standardy branżowe mówią wręcz jasno: dla tego typu sortymentu surowca to rozwiązanie najbardziej wydajne i ekonomiczne. Na dodatek, osadzarki pozwalają uzyskać bardzo dobrą selektywność procesu, nawet jeśli wsad jest zanieczyszczony lub zawiera mieszane frakcje. W wielu przypadkach wykorzystuje się je w połączeniu z innymi maszynami, np. przesiewaczami bębnowymi czy hydrocyklonami. Z mojego doświadczenia wynika, że odpowiednie ustawienie parametrów pracy osadzarki, np. natężenia powietrza i częstotliwości pulsacji, decyduje o efektywności rozdziału. To podstawa w nowoczesnej przeróbce mechanicznej węgla, więc warto zapamiętać, do jakich frakcji najlepiej się ją stosuje.