Z którego materiału wykonywane są epitezy twarzy, w szczególności nosa i ucha?

Do epitez twarzy, zwłaszcza nosa i ucha, stosuje się silikon elastomerowy, bo ten materiał najlepiej naśladuje ludzką skórę pod względem elastyczności, miękkości i wyglądu. Silikon można bardzo precyzyjnie barwić – zarówno w masie, jak i powierzchniowo – dzięki czemu technik jest w stanie odtworzyć odcień skóry, przebarwienia, pieprzyki, delikatne naczynka. W praktyce klinicznej to jest standard światowy, szczególnie w pracowniach zajmujących się epitezami onkologicznymi czy pourazowymi. Materiał jest biozgodny, nie powoduje reakcji alergicznych u większości pacjentów, dobrze współpracuje z klejami adhezyjnymi i systemami retencji mechaniczej (np. zaczepy magnetyczne, zatrzaski, miniimplanty). Silikony epitezowe mają też odpowiednią odporność na rozciąganie i rozdarcie, co jest ważne przy zakładaniu i zdejmowaniu. Moim zdaniem kluczowe jest też to, że silikon z czasem starzeje się w przewidywalny sposób – odbarwia się i matowieje, ale nie pęka nagle jak sztywniejsze tworzywa. W praktyce technik musi znać różne twardości silikonów (shore), umieć dobrać właściwy primer, zaplanować sposób mocowania epitezy do tkanek i jednocześnie uwzględnić komfort psychiczny pacjenta. W porównaniu do akrylu czy tworzyw termoplastycznych, silikon daje dużo lepszą integrację estetyczną z twarzą, szczególnie w strefie nosa i ucha, gdzie ciągle pracują mimika, okulary, maski, słuchawki itp. Dlatego w dobrych pracowniach protetyki specjalnej i maxillofacial to właśnie silikon elastomerowy jest uznawany za materiał z wyboru do epitez twarzy.