Który z podanych odczynników chemicznych jest wskaźnikiem wykorzystywanym przy oznaczaniu kwasowości miareczkowej mleka?

Prawidłowo – przy oznaczaniu kwasowości miareczkowej mleka w praktyce laboratoryjnej stosuje się fenoloftaleinę. Ten wskaźnik jest typowym indykatorem dla miareczkowania kwas–zasada metodą alkacymetrii, gdy titrujemy słabe kwasy mocną zasadą (w mleku głównie kwas mlekowy, ale też inne substancje o charakterze kwasowym). Fenoloftaleina zmienia barwę w zakresie pH ok. 8,2–10, czyli dokładnie tam, gdzie w warunkach analizy mleka kończy się neutralizacja kwasów przez roztwór NaOH. Dlatego w normowych metodach oznaczania kwasowości miareczkowej mleka (np. zgodnie z typowymi procedurami stosowanymi w laboratoriach kontroli jakości mleczarni) zawsze pojawia się zapis: „jako wskaźnik stosuje się roztwór fenoloftaleiny”. W praktyce wygląda to tak, że odmierzoną objętość mleka miesza się z wodą destylowaną, dodaje kilka kropli fenoloftaleiny i miareczkuje mianowanym roztworem NaOH do uzyskania trwałego, lekko różowego zabarwienia. Ten moment oznacza punkt końcowy miareczkowania. Na podstawie zużytej objętości ługu oblicza się kwasowość miareczkową, podawaną najczęściej w stopniach Soxhleta-Henkla (°SH) lub w innym przyjętym systemie. Moim zdaniem warto zapamiętać, że fenoloftaleina to taki „standard branżowy” w mleczarstwie przy badaniu kwasowości – jej użycie pozwala uzyskać powtarzalne, porównywalne wyniki, co jest kluczowe dla klasyfikacji surowca, kontroli świeżości mleka i oceny poprawności procesów technologicznych, np. pasteryzacji czy chłodzenia surowca. Właściwy dobór wskaźnika ma bezpośredni wpływ na dokładność analizy, a więc i na decyzje technologiczne w zakładzie.