Na rysunku przedstawiono schemat budowy prasy

Prawidłowo rozpoznano prasę koszowo‑tłokową do produkcji soku. Na rysunku widać charakterystyczny układ: z jednej strony znajduje się kosz z perforowanymi ścianami, wypełniany rozdrobnionym surowcem (najczęściej miazgą jabłkową, winogronową, z owoców jagodowych), z drugiej – tłok przesuwany mechanicznie lub hydraulicznie. Sok wypływa przez szczeliny lub otwory kosza i jest zbierany w rynnie pod prasą. Taka konstrukcja pozwala na równomierne ściskanie warstwy miazgi i dość wysoką wydajność odcisku przy jednocześnie niezbyt skomplikowanej obsłudze. W praktyce przemysłowej takie prasy stosuje się w tłoczniach soków NFC, w przetwórniach jabłek, ale też w mniejszych zakładach typu tłocznia usługowa. Z mojego doświadczenia dobrze ustawione parametry cyklu prasowania (stopniowe zwiększanie nacisku, kontrola czasu, przerwy na „rozluźnienie” miazgi) znacząco poprawiają klarowność i wydajność soku, a także ograniczają drobne cząstki miąższu. W przeciwieństwie do pras filtracyjnych, tutaj głównym elementem separującym jest kosz i warstwa miazgi, a nie zestaw płyt filtracyjnych i tkanin. W nowoczesnych liniach do soków z owoców ziarnkowych prasy koszowo‑tłokowe często współpracują z rozdrabniarką, pompą miazgi i systemem wstępnej enzymacji, co jest zgodne z dobrą praktyką technologiczną zalecaną przez producentów wyposażenia i normy branżowe dotyczące wysokiej wydajności i jakości soku. Ten typ prasy jest też dość uniwersalny – można na nim tłoczyć różne gatunki owoców, byle odpowiednio dobrać stopień rozdrobnienia i parametry pracy.