Którym materiałem wypełnia się kosze gabionowe stosowane do zabezpieczania brzegów rzek?

Kosze gabionowe w klasycznym rozumieniu w budownictwie wodnym wypełnia się kamieniami o odpowiednio dobranej frakcji, kształcie i wytrzymałości. Chodzi o to, żeby materiał wypełniający był ciężki, mało podatny na rozmywanie, mrozoodporny i trwały w długim okresie eksploatacji. Z tego powodu stosuje się głównie kamień łamany lub otoczak o określonej granulacji, tak dobranej, żeby nie wypadał przez oczka siatki gabionowej, ale jednocześnie dobrze się klinował i nie przemieszczał pod działaniem nurtu wody. W praktyce przy umacnianiu brzegów rzek projektant dobiera frakcję kruszywa na podstawie prędkości przepływu, spadku koryta, głębokości wody i przewidywanych obciążeń lodowych. Z mojego doświadczenia wynika, że przy typowych umocnieniach brzegów stosuje się kamień o frakcji np. 80–150 mm, ale zawsze trzeba sprawdzić wytyczne projektu i normy branżowe. Dobre praktyki mówią też, że kamień powinien być pochodzenia skalnego (np. granit, bazalt, dolomit), o małej nasiąkliwości i dużej odporności na ścieranie, a nie jakiś przypadkowy gruz z rozbiórek. Kamienne wypełnienie zapewnia koszom gabionowym odpowiednią masę stabilizującą skarpę, a jednocześnie pewną „elastyczność” konstrukcji – gabion może się trochę dopasować do osiadania gruntu bez gwałtownego zarysowania jak w przypadku sztywnego muru z betonu. W regulacji cieków i przy zabezpieczeniach przeciwerozyjnych to właśnie takie elastyczne, ciężkie umocnienia są obecnie bardzo cenione, bo dobrze znoszą zmienne warunki pracy, podmywanie i wahania poziomu wody. Co ważne, wypełnianie koszy innym materiałem niż kamień jest sprzeczne z zasadami sztuki hydrotechnicznej i większość instrukcji technicznych oraz specyfikacji wykonania i odbioru robót wymaga jednoznacznie: wypełnienie – kamień o określonych parametrach.