Na rysunku numerem 1 oznaczony jest wał przeciwpowodziowy

Prawidłowo wskazany wał oznaczony numerem 1 to wał główny. Na mapach i schematach hydrotechnicznych wały główne pokazuje się wzdłuż koryta rzeki, równolegle do niej, zwykle po jednej lub obu stronach doliny. Ich zadaniem jest podstawowa ochrona terenów zalewowych przed wodą o wysokich przepływach – taką, która pojawia się przy wezbraniach o określonym prawdopodobieństwie wystąpienia (np. Q1%, Q0,5%). Wał główny jest elementem zasadniczego systemu ochrony przeciw minorpowodziowej, projektuje się go zgodnie z wytycznymi m.in. Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budowli hydrotechnicznych oraz wytycznych IMGW i Wód Polskich. Z mojego doświadczenia najłatwiej go rozpoznać po tym, że biegnie długo, praktycznie bez przerw, i oddziela rzekę od większych, cennych terenów – zabudowy, infrastruktury, użytków rolnych. W praktyce utrzymaniowej wał główny wymaga systematycznej kontroli: stanu korony, skarp, szczelności podłoża, występowania nor zwierząt, ubytków darni czy zadrzewienia. W czasie akcji przeciwpowodziowej to właśnie na wale głównym koncentruje się większość działań: budowa opasek z worków z piaskiem, uszczelnianie przecieków, kontrola pojawiania się sufozji i przesiąków na stronie odpowietrznej. Dobrą praktyką jest też utrzymywanie odpowiednich szerokości pasa technicznego przy wale głównym, żeby możliwy był dojazd ciężkiego sprzętu, prowadzenie modernizacji oraz ewentualne podwyższanie korony zgodnie z nowymi obliczeniami hydrologicznymi. Właśnie dlatego rozróżnianie wałów głównych od działowych, skrzydłowych czy pierścieniowych jest tak ważne przy planowaniu robót ziemnych i konserwacyjnych.